Pieluszkowe zapalenie skóry

Schorzenie to jest określane inaczej jako rumień pieluszkowy, który dotyczy większości dzieci do 12-go miesiąca życia. Często mylone jest z łuszczycą skóry, gdyż pierwszym objawem schorzenia jest stan zapalny występujący na skórze w miejscu, gdzie styka się ona z powierzchnią pieluszki.

Stopień zapalenia może być zróżnicowany w swej intensywności. Mogą to być krostki, grudki, pęcherze wypełnione płynem, a nawet w skrajnych sytuacjach nadżerka. Wykwity skórne mogą obejmować mniejsze partie skóry lub też swym zasięgiem dotknąć całe narządy rozrodcze malucha.

Przyczyną rumienia pieluszkowego jest niewystarczający brak o higienę dziecka, któremu zakładane są pieluszki, często obcierające ciało malucha, głównie pas i pośladki. Do powstawania choroby może także przyczyniać się zbyt rzadkie zmienianie pieluch, gdzie w wydalanym kale i moczu rozmnażają się drożdżaki. Do takiej sytuacji może dojść także wtedy, kiedy dziecko było leczone antybiotykami, które jak wiemy, mogą prowadzić do grzybicy i drożdżycy.

zobacz wyniki wyszukiwania dla frazy: rutinoscorbin opinie Ultiva 2mg

Kiedy stan zapalny skóry nie jest poważny i mamy do czynienia tylko z lekkim zaczerwieniem, wówczas należy szczególnie zadbać o higienę malucha i kontrolować stan skóry tam, gdzie jest ona zakryta pieluszką.

Wskazane jest również, aby dziecko jak najmniej czasu spędzało w pieluszce, gdyż wówczas skóra może w oddychać. Czasem okazuje się, że przyczyną schorzenia są nieodpowiednio dobrane pieluszki lub też kosmetyki do pielęgnacji niemowląt, które podrażniają skórę.

W trosce o zdrowie dziecka, warto skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza kiedy zmiany na skórze dziecka zostały pokryte drożdżakami lub bakteriami, czyli rany zaczynają ropieć i tworzą się duże pęcherze i strupki.

Lekarz może skierować małego pacjenta na badania mykologiczne, określające czy stan zapalny skóry rzeczywiście spowodowany jest drożdżakami oraz zdecydować o wykonaniu testów alergologicznych, gdyż podłożem choroby może być uczulenie skórne. W ramach leczenia przepisywane są sterydowe maści, które nakłada się na zmienione chorobowo obszary skóry. Częściej jednak lekarze małym pacjentom przepisują inhibilatory kalcyneuryny, które nie wywołują tylu niepożądanych skutków, co wcześniej wspomniane maści.
W stanach, kiedy choroba jest bardzo zaawansowana, wprowadzane są antybiotyki niszczące drożdżaki oraz bakterie i wdrażane jest ogólne leczenie.

Zostaw komentarz